Obraz z mikroskopu stereoskopowego

Mikroskopy stereoskopowe umożliwiają przestrzenną obserwację budynków w świetle mającym i odbitym, dzięki wykorzystaniu oddzielnych okularów dla obojga oczu, co zezwala na trójwymiarowe widzenie powiększanego obrazu. Dzięki przestrzennemu postrzeganiu powiększonych obiektów, mikroskopy stereoskopowe znajdują użycie w takich rzeczach wiedze jak np. biologia, paleontologia, entomologia, krystalografia, kryminalistyka, mineralogia, jubilerstwo oraz w sektorze. Mikroskopy stereoskopowe są często jako urządzenie do obserwacji obiektów nieprzezroczystych w świetle odbitym i oferują relatywnie mniejsze powiększenia niż mikroskopy biologiczne, gdyż znajdują wykorzystanie w tamtych celach, lecz nie wymagają preparowania próbek na szkiełku. Wprowadzono dwa rozwiązania techniczne dotyczące obiektywów stereoskopowych, oraz są nimi sposób Greenougha wykorzystujący dwa niezależne obiektywy i sposób Abbego, w jakim zastosowano jeden czołowy obiektyw.

Kiedy szybko zostało powiedziane wcześniej, obraz widziany przez mikroskopy stereoskopowe jest przestrzenny i dopiero z tegoż powodu omawiane urządzenie doskonale dodaje się do śledzenia w środku mikroskopowym dynamicznie poruszających się organizmów ludzkich. Standardowy zakres powiększeń świadczony przez mikroskopy stereoskopowy kryje się zazwyczaj w skalach od trzykrotnego do przynajmniej dwu stokrotnego, jednak ze względu na niską odległość fizyczną obiektywów od badanej próbki oraz niewystarczającą ilość światła odbitego trafiającego do obiektywów, niemożliwe jest skorzystanie większych powiększeń.