Filtrowanie denaturatu

W wielu gałęziach przemysłu przechodzimy do podejmowania z potrzebą odpylania pyłów, które działają mieszaniny pyłowo-powietrzne wybuchowe. Stanowią zatem podstawowe procesy połączone z zmianą węgla kamiennego, drewna w sektorze drzewnym, biomasy, pyły organiczne pojawiające się w przemyśle spożywczym, pyły żyjące w przemyśle chemicznym, itp. Atex dust collector, to odpylacz wybuchowy jaki stał zrobiony zgodnie z unijną dyrektywą Atex.

Dla odpylania mieszanek pyłowo-powietrznych wybuchowych nosimy w ofercie narzędzia oraz całe instalacje zrobione zgodnie z prawą dyrektywą 94/9WE ATEX. Mogą być one przesadzane dla odpylania pyłów należących do grupy wybuchowości St1 i St2. Nasze systemy filtracyjne mają kategorie 3D. Osiągnie obecne na stawianie ich w którymkolwiek miejscu, jaka jest zaliczona do strefy niezagrożonej wybuchem jak jeszcze w powierzchniach 22 zagrożenia wybuchem.

Dla zabezpieczenia urządzeń posiadamy dwie podstawowe metody:

Metoda tłumienia wybuchu Technika ta używa systemy automatycznie reagujące na start ciśnienia szybkiego i duszące w zarodku powstający wybuch. Sposób jest urządzony w czujniki ciśnienia, które wykrywają powstający wybuch, poleca go do centrali, jaka z zmian rozpoczyna uruchamianie zawory butli ze materiałem gaszącym. Czas reakcji systemu od wykrycia wybuchu do jego usunięcia to dopiero około 60 ms. Bardzo duże stłumienie powstającej eksplozji zapobiega wytworzeniu wysokiego ciśnienia niszczącego.

Metoda odciążania wybuchu Wiąże się ona do zastosowania wszelkiego typu membran lub paneli dekompresyjnych, które dają ciśnienie wybuchu z ochranianego urządzenia na zewnątrz. Tym zabiegiem, ciśnienie jakie istnieje w ochranianym urządzeniu zostanie ograniczone do wartości niebędącej zagrożenia. Używamy różnego sposobie wykonania techniczne membran: okrągłe czy prostokątne, płaskie lub wypukłe, wyposażone w czujnik zerwania lub nie, zbudowane ze byliśmy węglowej lub kwasoodpornej. Z opinii na poziom płomienia wybuchu wyprowadzonego na zewnątrz, potrzebne jest skierowanie strefy trudnej w dziedziny obok membrany.

Dodatkowo, wykorzystywanie wyznaczonych stref zagrożenia wybuchem w zasięgu konkretnej instalacji, całe jej ilości i elementy są dopasowywane w taki możliwość, aby one jedne nie były podstawą powstania źródła zapłonu pyłów.